Abdurrahman KONYAR’ın kaleminden “Çalışma Hayatında Kişilik, Karakter ve İş Ahlakı” yazı dizisini sizlerle paylaşıyoruz.
İŞ YERLERİNDE GÜÇ ZEHİRLENMESİ, MOBBİNG VE KARAKTER EROZYONU HAKKINDA.
Çalışma hayatında zorbalık ve gayriahlaki yöntemler normalleştirilemez!
İŞ YERLERİNDE İSPİYONCULUK, MUHBİRLİK, MOBBİNG VE ARKADAŞINI SATMAK: KİŞİLİK, KARAKTER VE AHLAK SORUNU
İş yerlerinde sadakat anlayışının bozulması, iş arkadaşını gambazlama ve yönetici baskısı; sadece bir iş yeri problemi değil, doğrudan bir karakter ve ahlak krizidir.
İşverenlerin bu tür davranışları ödüllendirerek normalleştirmesi, hem bireysel karakter eksikliğinden hem de kurum içi güç zehirlenmesinden beslenir.
İŞ YERİNDE AHLAK EROZYONU: GAMBAZLIK VE ZORBALIK PROFESYONELLİK DEĞİLDİR!
Çalışma hayatında son dönemde en çok karşılaştığımız sorunlardan biri, ahlaksızlığın "işin gereğiymiş" gibi sunulmasıdır. İspiyonculuk yapmayı, muhbirlik etmeyi, birlikte mesai harcadığı arkadaşını satmayı normalleştirmeye çalışıyorlar. Oysa bir insanı gambazlamak, arkasından kuyu kazmak hiçbir profesyonellik kılıfına sığmaz. Bu tamamen kişilik, karakter ve ahlak eksikliğidir. Karakteri oturmamış insanlar, yükselmenin ya da göze girmenin yolunu arkadaşını satmakta ararlar
Ancak bu durumun bir de diğer yüzü var: Bu ahlaksızlığa çanak tutan, bundan beslenen yöneticiler.
EVİNDE GÖRMEDİĞİ SAYGIYI İŞ YERİNDE ZORBALIKLA ARIYORLAR: Hasbelkader bir makam veya güç elde etmiş bazı yöneticiler, kendi aç egolarını ve açgözlülüklerini çalışanlar üzerinden tatmin etmeye çalışıyorlar. Bu kişilerin ne toplumda ne kendi sosyal çevresinde bir karşılığı var. Hatta çoğu kendi evinde, ailesinde bile saygı görmeyen insanlardır. Evinde göremediği saygıyı ve kabulü, elindeki geçici idari gücü kullanarak, ekmeğinin peşinde olan ve çalışmaya muhtaç insanlara zulmederek elde etmeye çalışırlar.
KARAKTERİ OTURMUŞ İNSANIN ZORBALIĞA İHTİYACI YOKTUR: Gerçekten ailesinde, çevresinde ve toplumda saygı gören, kendine güvenen ve karakteri sağlam bir yönetici; "Ben yaptım olacak, dediğimi yapacaksın!" gibi zorba, baskıcı ve tacizci yöntemlere başvurmaz. Çünkü onun böyle ucuz ego tatminlerine ihtiyacı yoktur.
ÇALIŞANIN MUHTAÇLIĞINI SUİSTİMAL ETMEK:
Çalışmaya muhtaç olan insanları, "arkadaşını ispiyonlarsan gözüme girersin" anlayışıyla birbirine düşürmek açık bir güç abuse'udur (gücü kötüye kullanmaktır). İspiyonculuğu teşvik eden işveren, o iş yerindeki güveni ve huzuru yok eder.
Makamlar, unvanlar ve yetkiler gelip geçicidir. İnsanları ayakta tutan şey karakterleridir. İş yerinde arkadaşını satan da, o satışı ödüllendirip insanlara zorbalık yapan da günün sonunda karakter sınavını kaybetmiştir.
Çalışma hayatının yalnızca kanunlara değil, vicdana, ahlaka ve karaktere de ihtiyacı vardır.
